حجت‌الاسلام‌والمسلمین محمدحسن وکیلی:
در مکتب توحید، عشق به امام در مسیر رسیدن به خدا معنی پیدا می‌کند

حجت‌الاسلام‌والمسلمین محمدحسن وکیلی گفت: در مکتب توحید الهی عشق به امام در مسیر رسیدن به عشق خدا معنی پیدا می‎کند.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی موسسه جوان آستان قدس رضوی، حجت‌الاسلام‌والمسلمین وکیلی در دومین شب از مجلس عزای شهادت حضرت زهرا سلام‌الله علیها که در موسسه جوانان آستان قدس رضوی برگزار شد تصریح کرد: متأسفانه هدف بعضی مجالسی که برای ائمه اطهار(ع) گرفته می‏شود به‌جای طریق الی الله به‌عنوان مقصد شناخته می‎شود این در حالی است که این مکتب امیرالمؤمنین(ع) و مکتب توحید نیست، مکتب توحید می‏گوید در راه عشق به خدا عاشق امام باش.

وی بابیان این مطلب که ائمه اطهار(ع) همگی نور هستند و یاد و نام آن‌ها نیز نور است تأکید کرد: گاهی وارد یک هیئت می‏شویم و سخنران از ائمه اطهار(ع) می‏گوید، مداح هم به عشق اهل‌بیت(ع) روضه‎خوانی و مداحی می‏کند و این روند در تمامی جلسات این مجلس اتفاق می‎افتد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین وکیلی با اشاره به اینکه مقصود اصلی در بعضی هیئت‌ها فراموش‌شده است عنوان کرد: گاه برخی هیئت‌ها، آن مرام و مقصدی را که شریعت به آن دعوت کرده است را گم می‌کنند و شاهد این هستیم افرادی در این جلسات تربیت می‏شوند که به عشق امام حسین«ع» و نه خداوند گریه می‌کنند، هیچ نیمه‌شبی را از محبت خدا احیا نگرفته‎اند و اگر هم حالت بکائی دارند به خاطر خوف از خدا است نه عشق به او. درواقع اهل‌بیتی که نردبان آسمان هستند، مقصود شده در حالتی که خود اهل‌بیت«ع» گفته‌اند ما راهنمای به‌سوی خداوند هستیم.

وی ادامه داد: در بسیاری از محافل مذهبی ما وجود مقدس سیدالشهدا«ع» از طریق الی الله به مقصد، تبدیل‌شده است، هرچند وجود ایشان نعم المقصد و از همه مقصدهای دیگر بهتر است اما بازهم این مسیر تا گامی که شریعت ما را به آن دعوت می‌کند هنوز فاصله دارد، در حقیقت این مکتب، مکتبِ پیغمبر و امیر المومنین نیست، مکتبِ آن‌ها مکتب توحید است، مکتب آن‌ها مکتبی است که می‌فرماید:« به امام دل ببندید، اما عشق امام را مقدمه عشق خدا قرار بدهید و همان‌قدر که یاد امام هستید بیشتر یاد خداوند متعال باشید».

حجت‌الاسلام‌والمسلمین وکیلی به‌ضرورت دعوت به توحید در هیئت‌ها تأکید و عنوان کرد: این صحیح نیست که محافلمان مملو از یاد اهل‌بیت «ع» باشد، در منبرها دائماً فضائل اهل‌بیت«ع» را بگوییم ولیکن از خود خدا صحبتی به میان نیاید و از توحید و دعوت به محبت خدا غافل شویم.

وی به‌سختی راهی که انسان درراه رسیدن به خداوند با آن روبه‌رو است اشاره و تصریح کرد: توحید خود، حقیقت پیچیده‌ای است، درواقع درراه رسیدن به خداوند آن‌قدر منازل زیبایی وجود دارد که انسان را گمراه می‌کند، یعنی در یک طبقه‌بندی می‌توان به این نتیجه رسید که اهل دنیا، به دنیا دل می‌بندند و آن‌هایی که از دنیا می‌گذرند دل‌بسته نعمت‌های مراتب پایین بهشتی می‌شوند و در درجه عالی آن‌کسانی هستند که به عشق اولیایی الهی کار می‌کنند و گاه عده‌ای از آن‌ها زمام امور را برای رضای الهی در دست می‌گیرند، هرچند معمولاً کمتر کسی به این منزلگاه می‌رسد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین وکیلی عنوان کرد: خداوند توحید را در قلب آدمی قرار داده است و انسان اگر می‌خواهد خدا را بشناسد باید به خودشناسی برسد و به قلب خود رجوع کند، معرفت فطریِ قلبی که خداوند در درونش قرار داده را فعال کند تا به‌مراتب عالی خداشناسی برسد. در حقیقت توحید یک وجود علمی دارد که با استدلال به دست می‎آید و یک وجود قلبی دارد که باید انسان با درونش آن را احساس کرده و با اخلاص آن را به تحقق برساند.

وی بر خضوع در برابر خداوند تأکید و خاطرنشان کرد: ملاک موحد بودن انسان‌ها به میزان خضوع آن‌ها در برابر باری‌تعالی بستگی دارد، اینکه چه مقدار، حاکمیت خداوند را باور داشته و اسباب این عالم را وسیله می‌داند بسیار مهم است. کسی که به توحید معتقد است و اسباب و علل این عالم را وسیله می‌داند، چنین شخصی هیچ‌وقت ناامیدی ندارد، درواقع اگر لذت توحید را چشیده باشیم و معتقد به این باشیم که همه‌کاره عالم خداوند است در هیچ شرایطی ناامید نمی‌شویم.

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *